مجتهد و نياكانش تا هفت پشت از علما و فقهاى بزرگ شيعه بوده‌اند . ولادت و تحصيل در سال 1269 ق در خاندانى علمى ، در شهر تبريز به دنيا آمد و تحصيلات ابتدائى را در همان شهر به پايان رساند و در سن 19 سالگى به سال ( 1288 ق ) به همراه برادر بزرگتر خود علامه حاج ميرزا محسن آقا مجتهد ، براى تكميل معلومات خود به نجف اشرف مسافرت كرد و مدت 24 سال در آنجا ماند و از محضر اعاظم و اساتيد آنجا از جمله بزرگان زير استفاده كرد و به درجه قدسيه اجتهاد نائل آمد و در همان‌جا به تدريس و تربيت طلاب پرداخت و آنان از نظريات صائب و عميق معظم‌له استفاده مىكردند . اساتيد او 1 - سيد مهدى قزوينى حلى . 2 - سيد حسين كوه‌كمرى « ترك » . 3 - ميرزا محمّد حسن شيرازى . 4 - ملا محمّد فاضل ايروانى ( م 1306 م ) . 5 - ملا محمّد فاضل شربيانى . 6 - محمّد حسن مامقانى ( م 1313 ق ) . 7 - شيخ هادى تهرانى - صاحب ذخائر النبوة ( متوفّاى 1321 ق ) كه بيشتر تلمذ ايشان نزد وى بوده است و از آراء و نظريات استاد خويش طرفدارى كرده و آنها را تأييد مىنمود . مثلا در عدم بطلان روزه بوسيله شرب تتن ، از فتواى استادش پيروى كرده و به همان گونه فتوى داده و عمل مىكرد . وى نيز مدتى در كربلا اقامت كرد و از محضر ملا حسين فاضل اردكانى و شيخ زين العابدين مازندرانى استفاده كرد .